Running Outsid

Paul Berner
Running Outside

Recencies BACK PORCH
Recencies OPEN COUNTRY
Meer recencies

MusicMaker
2006, nr. 9
Door Gerben van Nazareth

Mag je het Americana-jazz’ noemen? Muzikanten als Marc Johnson en Bill Frisell plunderden al eerder de muzikale schatkamer van country, folk, southern rock en slide-gitaren, en mengden dit tot een geïmproviseerde muziek die inderdaad de sfeer oproept van de bondige hoestekst in deze cd, inclusief eindeloze prairies vol hoog gras, voorbijflitsende telefoonpalen en stoffige grindwegen in de zomer. Deze instrumentale roadmovie-jazz op Running Outside wordt gemaakt door drie Nederlanders en de van oorsprong Amerikaanse contrabassist Paul Berner, die alweer vijftien jaar in Nederland woont. De twee gitaristen Ed Verhoeff en Peter Tiehuis toveren met hun met hun akoestische, elektrische en slidegitaren een groot scala aan sounds tevoorschijn. De droge, akoestische drums van Hans van Oosterhout en Berners contrabas contrasteren mooi met de soms dik aangezette gitaareffecten. Toch klinkt het als één organisch geheel, wat ook te danken is aan de uitstekende productie. Bandleider Berner genoot in de States een degelijke klassieke contrabas­opleiding voordat hij zich op de jazz stortte, en dat is goed te horen aan zijn robuuste toon op darmsnaren en zijn griezelig zuivere intonatie. Een aanrader voor liefhebbers van melodieuze instrumentale jazz.


Gitarist
januari 2007
Door Martin Zand Scholten

Wie is het?
In de september editie van Gitarist werd contrabassist Paul Berner al over dit project geïnterviewd. Hij is in Amerika geboren en heeft daar o.a. met het Lionel Hampton Orchestra, het trio van Monty Alexander en Peter Erskine gespeeld voor hij in 1990 naar Nederland kwam. Hier speelde hij met jazzers als Toon Roos en Jesse van Ruller. Voor zijn cd onder eigen naam is hij de samenwerking met twee Nederlandse topgitaristen plus drummer aangegaan. Een daarvan is Peter Tiehuis, een man met een lange staat van dienst - terwijl ik dit schrijf komt hij voor de tweede keer deze week op tv voorbij met het Metropole Orkest, ditmaal achter Trijntje Oosterhuis. De andere gitarist is Ed Verhoeff, die werkte met Mathilde Santing, Ramses Shaffy en bassist Hein van der Geijn. Drummer is Hans van Oosterhout, die speelde met John Scofield, Chet Baker, Toots Thielemans en veel op tour is met Dee Dee Bridgewater.

Wat doen ze?
Berner is bandleider en componist van op twee na alle stukken. "Jazz is een beetje saai", knipoogde Berner in zijn interview en hij koos voor zijn stukken een meer popachtige aanpak, maar met de vrijheid van de jazz. Hij heeft bewust voor de combinatie van twee gitaristen gekozen, op het risico af dat deze elkaar in de weg kunnen zitten. Dat is niet het geval. Verhoeff en Tiehuis vullen elkaar goed aan en versmelten dusdanig dat het soms moeilijk te zeggen is wie wie is. Paul Berner sluit hier naadloos bij aan én neemt de ruimte voor het profileren van zijn contrabas. De nadruk ligt echter op de songs. De sfeer is een mix van de Pat Metheny Group, Bill Frisell en country-invloeden, maar met het compactheid van een jazzkwartet. Het idee is goed gelukt en er valt veel te beluisteren: Berners Charlie Haden-aanpak van de contrabas, het gitaarwerk van het duo en het drumwerk van Hans van Oosterhout.

Moet ik het kopen?
Ja. Buiten dat is deze cd via een klein label uitgebracht en serieuze muziek van Nederlandse bodem moet je altijd steunen, vind ik.


Muziekwereld
december 2007
Door rakenDra Smit

...Al bij de eerste noten valt de geluidskwaliteit op, de lekkere krokante drum­sound bijvoorbeeld die je normaal gesproken niet bij jazzopnames hoort. We horen een soort cross-over van country, folk, rock en jazz voorbij komen die het lekkerste van alles samenbindt.
Alle musici excelleren op hun gebied. Drummer Hans van Oosterhuis is een groovemachine bij wie contrabassist Paul Berner genadeloos lekker inlogd. De beide gitaristen vullen en voelen elkaar feilloos aan. Er wordt op hoog niveau samengespeeld, ook door de opvallend goede geluidsproductie is dit album daar­om een van mijn persoonlijke favorieten van deze Vers Geperst. Trefwoord: Geraffineerd.


De Gelderlander

1 december 2006
Door Henk Aalbers

Behoorlijk riskant om je als contrabassist te laten omringen door twee gitaristen (en een drummer). Maar de al vijftien jaar in Nederland wonende Paul Berner weet zich uitstekend staande te houden in die bezetting. Niet alleen als componist drukt hij een stempel op de sound, ook als bassist sneeuwt hij geen moment onder. Hoewel de topgitaristen Ed Verhoeff en Peter Tiehuis een prominente rol hebben en wervelend mogen soleren, is de balans nergens zoek. Bovendien eist Berner in een aantal nummers de hoofdrol voor zich op. Hij keert op dit album de onversneden jazz de rug toe. We horen rock, country, folk en jazz. Die stijlen smelt hij samen tot een verrassend fris geluid, dat eerder op een poppodium thuishoort dan in een jazzclub. Mooi album van topmusici (drummer Hans van Oosterhout was nog niet genoemd) die bewijzen dat toegankelijkheid en verrassing prima te combineren zijn.


NRC Handelsblad
19 november 2006
Door Frans van Leeuwen

Rockjazz is er in overvloed, maar jazz met een sterke invloed van countrymuziek is schaars. De in Nederland woonachtige bassist Paul Berner waagt zich op deze cd in de voetsporen van de bekend­sten op dat gebied: Pat Metheny en Bill FriselI. Niet toevallig allebei gitaristen en ook Berner heeft er twee in zijn band: Ed Verhoeff en Peter Tiehuis. Dat Berner niette­min de baas is, blijkt uit zijn zes ei­gen composities en het feit dat hij vaak zelf 'het liedje' speelt, ook in 'Ain't got you' van gitarist Bruce Springsteen.
Door de nadruk op mooie melo­dieën, het doorzichtige geluids­beeld en het doordachte drumspel van Hans Oosterhout is Running Outside ook een prima plaat voor mensen die denken niet van jazz te houden.
****

Haarlems Dagblad
14 november 2006
Door Ton De Lange

Helder jazzalbum Paul Berner

...‘Running outside’ is en cd die een grote verkoop verdient. Tiehuis, Verhoeff, Berner en drummer Hans van Oosterhout klinken alsof ze al jaren een band vormen. In de frisse muziek waaien diverse winden, van jazz en blues tot country, folk en stevige rock.
Soms doet de aanpak denken aan formidabele voorgangers als ‘Nashville’ (1997) van gitarist Bill Frisel1 en ‘The sound of summer running’ (1998) van bassist Marc Johnson, met het gitaarduo Frisell en Pat Metheny. De rustieke plattelandsfeer van het Amerikaanse Westen, pakkende kleine melodieën, eenvoud, wapperende gitaargeluiden...


Draai om je Oren
10 oktober 2006
Door Rolf Polak

Contrabassist Paul Berner is vijftien jaar geleden uit Californië naar Nederland verhuisd en oogstte in 2003 enthousiaste kritieken met zijn album 'Open Country', dat hij realiseerde samen met pianist Monty Alexander, vibrafonist Frits Landesbergen, gitarist Ed Verhoeff en drummer Dré Pallemaerts. Dat Alexander meespeelde was een mirakel, want zie deze virtuoze pianist maar eens te strikken! Maar Berner is het gelukt, mede doordat hij indertijd zelf ook deel heeft uitgemaakt van het Monty Alexander Trio.

Tijdens zijn jaren in New York heeft Berner met veel groten uit de jazz gewerkt: Dizzy Gillespie, Milt Jackson, Stan Getz, Mel Lewis, Peter Erskine, Joe Lovano en vele anderen. En na zijn aankomst in Nederland in 1990 heeft hij met bekende musici gespeeld als Eric Vloeimans, Toon Roos, Jesse van Ruller, Frits Landesbergen en Mike del Ferro.

'Running Outside' moest voor Paul Berner een 'initiatief nemend jazzalbum' worden, waarin de jazzmuziek weer centraal geplaatst wordt; hij schijnt van mening te zijn dat andere muzieksoorten op dit moment interessanter lijken dan de hedendaagse jazzmuziek. En die behoefte om dit album in deze muziekrichting te creëren, deelt de contrabassist met zijn Paul Berner Band, bestaande uit twee vooraanstaande Nederlandse gitaristen: Ed Verhoeff en Peter Tiehuis, die voorheen nooit eerder hebben samengewerkt, en met een van Nederlands meest gevraagde drummers, Hans van Oosterhout.

Op 15 september jl. was het dan zover dat dit nieuwe album het levenslicht zag in het Amsterdamse Bethaniënklooster. Het album is op 5 oktober 2005 en 26 februari 2006 opgenomen in de Amsterdamse Le Roy Studios.

Een van Berners muzikale doelstellingen is om eenvoud en emotie samen te brengen in de hedendaagse jazzmuziek. Eenvoud in vorm, diepte, inhoud en emotie door in zijn spel regelmatig de gevoelige snaar weten te vinden. En toch is 'Running Outside' eigenlijk geen écht jazzalbum geworden, want de groep verkent erg veel terreinen via composities van Paul Berner, George Gershwin en Bruce Springsteen, dus evenzoveel stemmingen. Elk nummer, ook al bestaat het uit een eenvoudige melodie, wordt getransformeerd tot een haast orkestrale gebeurtenis.

Het album bestaat uit acht nummers en start direct al met het prachtige 'Shirts And Skins', een compositie met een erg aansprekend thema, dat als je niet oppast een hele dag door je hoofd kan gaan spoken. In Springsteens 'Ain't Got You' speelt Berner een magistrale baspartij, met Hans van Oosterhout lekker swingend en met een geraffineerde beat ondersteunend. Ze blazen haast samen je boxen uit!

'Running Outside' is een erg boeiend album geworden dat geen seconde verveelt, de luisteraar meevoert en regelmatig zal ontroeren. En wanneer dat geschiedt, dan is het uiteindelijke doel van muziek maken, het scheppen van emotie, door deze Paul Berner Band uitstekend gelukt.
****½


TC/Tubantia

2 oktober 2006
Door Ton Ouwehand

Goed dat de Amerikaanse bassist Paul Berner in ons land is komen wonen. Dat bleek al op zijn cd Open Country, waarop hij leiding gaf aan een band waarin gitarist Ed Verhoeff, vibrafonist Frits Landesbergen en drummer Dré Pallemaerts en waarop om de feestvreugde te verhogen ook zijn vroegere werkgever pianist Monty Alexander een gastrol vervulde. Maar de band die Berner nu op de been heeft is nog aantrekkelijker. Het is een zestiensnarig kwartet geworden met naast de bassende baas, drummer Hans van Oosterhout en twee topgitaristen: de oud-Almeloër Peter Tiehuis en Ed Verhoeff. De composities die Berner voor deze bezetting schreef hebben melodie, harmonie en doorlopen de sferen tussen uiterst. subtiel en beschaafd rockend. Beide gitaristen staan bekend om hun smaakvolle notenkeuze en mooie sound. Ze zien deze groep duidelijk niet om zich ten koste van de ander te profileren. Geen gitaargevechten, maar twee mannen die samen aan een fantastische gemeenschappelijke gitaarsound bouwen. De groep doet wat sfeer betreft denken aan een antwoord op Bass Desires. Waarbij Berner niet onderdoet voor Marc Johnson en Tiehuis en Verhoeff zeker niet onderdoen voor Bill Frisell en John Scofield.
****


Jazzflits.nl
1 oktober 2006
Door Jaap Lüdeke

Van bassisten, ook van Paul Berner, werd altijd maar verondersteld dat ze zich als musicus strikt zouden bezighouden met de dienende taak: plukken in vieren en niet zeuren. Als solisten na ellenlange chorussen van het toneel verdwenen - drankje - stond de bassist de volgende blazer alweer te voorzien van de nodige steun. Ten tijde van Jazz at the Philharmonic, in de jaren vijftig, klaagde Ray Brown daarover al steen en been.

Paul Berner (4 mei 1953) heeft op een tamelijk chique manier die gang van zaken maar eens onderbroken. Daarvan getuigt zijn pas verschenen tweede cd onder eigen naam, 'Running Outside'. De pianist ontbreekt en zodoende nemen de gitaristen Ed Verhoeff en Peter Tiehuis de honneurs waar. Dat wil zeggen, als de een soleert begeleidt de ander. Logisch. Is het met die twee gitaristen een rockplaat geworden? Nee. Eerder is het een nieuw bewijs van een frisse trend in de moderne jazz om binnen groepen elektronica op een bepaalde manier te mengen met akoestiek. En voor dat laatste zorgt de contrabas in de vaardige handen van de leider. Berners credo luidt nu: weg van de platgetreden paden. Veelzijdige Hans van Oosterhout drumt alle stukken heel inventief aan elkaar, zeer tot genoegen van Berner. Deze is in zijn geboorteland, de VS, gedegen opgeleid. In 1979 verhuisde hij naar New York City, waar hij terstond werd ingelijfd door de legendarische trompettist Red Rodney. Een jaar later volgde een opname: Live at the Village Vanguard met Rodney; het is nu een cd op 32 Records. Paul betaalde ook nog zijn tol in het orkest (en de bus) van Lionel Hampton. Sinds 1990 woont en werkt hij in Nederland. Meer info over deze integere musicus is te vinden op www.paulberner.com.



Jazzenzo.nl
27 september 2006
door: Erno Elsinga

De muzikale carrière van Paul Berner is een opmerkelijke. Koos hij in de jaren 80 puur voor jazz en maakte hij deel uit van de Monty Alexander band, Red Rodney Quintet en speelde hij met grootheden als Stan Getz, nadat hij in 1990 de Verenigde Staten inruilde voor Amsterdam keerde hij als vanzelf terug naar zijn eigenlijke roots: pop, (country-)rock, folk en een vleugje jazz.

Running Outside, Berners tweede album, getuigd van een frisse aanpak deze stijlen onopvallend met elkaar te verweven. Catchy tunes worden afgewisseld met snoeihard gitaarwerk van Ed Verhoeff en Peter Tiehuis, stoelend op de Amerikaanse pop-rock traditie. De eenvoud van de composities - daarmee volledige vrijheid gevend aan de solisten - de warme en vette sound, en het ongelooflijk meeslepende drumwerk van Van Oosterhout maken van Running Outside een lekkere en goed in het gehoor liggende plaat. Opzwepende grooves en licks, soms verwijzend naar Amerikaanse gitaarbands zoals The Allman Brothers Band, worden afgewisseld door melancholische binnenvetters. Dat sommige gitaarlijnen uitmonden in een wijsje dat je niet snel kwijtraakt, bewijst ook dat Paul Berner een prima 'songwriter' is.